Yau ita ce ranar tunawa da cikar shekaru 90 da samun nasarar Doguwar Tafiya ta Jar Rundunar Soja ta Maaikata da Manoma ta Sin. Daga watan Oktoban shekarar 1934 zuwa Oktoban 1936, Jam’iyyar Kwaminis ta kasar Sin ta jagoranci rundunar (wadda ita ce asalin Rundunar Sojojin ‘Yantar da Jama’ar Sin) a rassa hudu, inda suka gudanar da wani babban matakin soja da aka fi sani da “Doguwar Tafiya” daga baya. Rundunar ta yi doguwar tafiya mai nisan kilomita sama da dubu goma sha biyu, ta haye wahalhalu masu tarin yawa, tare da dakile sojoji magabata da ke binta da kuma yi mata kwanton bauna, matakin da ya murkushe yunkurin tsohuwar gwamnati ta wancan lokaci da ke karkashin jamiyyar Kuomintang na kawar da Jam’iyyar Kwaminis ta Sin da kuma Jar Rundunar Soja, tare da bude sabon babin juyin juya halin Sin cikin nasara.
Yau tuni Sojojin ‘Yantar da Jama’ar Sin ta bunkasa, kuma kasar Sin ma ta fita daga yanayi na koma baya, sai dai Doguwar Tafiya ba ta zama tsohon yayi ba. Jam’iyyar Kwaminis ta Sin ta bayyana kokarin da take yi na farfado da al’ummar kasar Sin da zamanantar da kasar a matsayin “Doguwar Tafiya a zamaninmu na yanzu.” Wannan ba magana ce kawai ba, duba da cewa an fitar da kusan mutane miliyan 100 da ke yankunan karkara na kasar daga kangin talauci, kuma an gina layin dogo na jiragen kasa masu saurin gudu fiye da kilomita dubu 50 a kasar, sai kuma nasarorin a zo a gani da kasar ta cimma ta fannin bunkasa ayyukan binciken sararin samaniya, inda naurar bincike ta “Chang’e” ta dawo da kasa daga duniyar wata, kuma naurar “Tianwen” ta sauka a duniyar Mars, kuma kasar tana ta tura yan sama jannati zuwa tasharta ta sararin samaniya. Nasarorin ba su samu ta ba zata ba, a maimakon hakan, niyyar samun karin ci gaba ta alummar kasar Sin daga zuriya zuwa zuriya ce ta kai ga cimma su. Ba wahalhalu iri daya da yadda Jar Rundunar Soja suka fuskanta a zamaninsu ba, amma mutanen kasar Sin na wannan zamani suna da nasu nauyin da aka dora musu.
Kasashen Afirka ma suna da tasu “Doguwar Tafiya.” Ana bayyana shekarar 1960 “Shekarar Afirka”, kasancewar kasashen Afirka 17 suka sami ‘yancin kai a waccan shekara. Daga nan, cikin gomman shekaru, kasashen Afirka suna ta fafatawa wajen cimma burikansu na hada kan alummar Afirka da Ajandar 2063 ta kungiyar kasashen Afirka, da kafa yankin cinikayya cikin ‘yanci na Afirka da ci gaban masana’antu da dunkulewar nahiyar Afirka baki daya, lallai kowanensu ba su da sauki. Sin ita kanta ta san wahalar wannan hanya, sabo da ita ma ta taba fuskantar wahalhalu makamanta, kuma a lokaci mafi wahala, alummar kasar sun bi ruhin “Doguwar Tafiya”, sun yi ta yin kokari ba tare da tsayawa ba har sun kai ga cimma burinsu daga karshe.
Sakamakon haka, a karshen shekarun 1960, lokacin da Tanzania da Zambia suka fi bukatar hanyar fita zuwa teku, Sin ta aika da masu aikin bincike da injiniyoyi don su ba da taimako. Fiye da mutane dubu 50 na kasar Sin sun shiga aikin gine-gine, kuma fiye da injiniyoyi 60 na kasar sun sadaukar da rayukansu a wannan babban aiki. Daga baya, an kira layin dogo na Tanzania-Zambia “Hanyar ‘Yanci,” sabo da ba wai kawai ta taimaka ga fitar da tagulla ta Zambia zuwa ketare ba, har ma ta sa kasar ta tsaya kan kafafuwanta. A yau wannan “Hanyar ‘Yanci” tana ci gaba da wanzuwa, in mun duba, layin dogo na Abuja-Kaduna na Najeriya ya rage lokacin tafiya daga Abuja zuwa Kaduna daga awa 3 zuwa kusan awa 1, wanda hakan ya inganta zamanantar da layukan dogo a kasar, tare da samar da guraben aiki da ci gaban tattalin arziki, har ila yau, tashar jiragen ruwa mai zurfi ta Lekki tana inganta karfin jigilar kaya ta teku na Najeriya, da inganta cinikin shige da fice na kasar, baya ga taimakawa ci gaban tattalin arzikin kasashen da ke kewaye. Idan ba a manta ba kuma, a cikin sama da shekaru 60 da suka wuce, kasar Sin ta yi ta tura likitocinta zuwa kasashen Afirka, sai kuma kwararrun noma da suka kai fasahohin inganta irin shinkafa, da noman laimar kwado, da kuma cibiyoyin Luban da ke samar da horaswa ga matasa.
Lallai Doguwar Tafiya a sabon zamani tana karkashin kafafuwan kowace kasa da kowace al’umma da ke kan hanyarsu ta neman ci gaba. Ga Sin, wannan hanya tana kaiwa ga samar da wadata ga kowa, dogaro da kai ta fannin raya fasahohin zamani, da samar da ci gaban kasar ba tare da gurbata muhalli ba, kuma ga Afirka, wannan hanya tana kaiwa ga bunkasar masana’antu, da dunkulewar nahiyar baki daya da kuma mutunci na gaskiya. Duk da cewa hanyoyin sun bambanta, amma idan muka daga kai a kan hanyoyinmu, za mu ga niyyar cimma su a fuskar juna. Da hanyoyin biyu suka hadu a wasu lokuta, wanda ya fi sauri kuma ya san ya mika hannu ya ja abokin tafiyarsa.(Lubabatu Lei)
